Kerkasiel Kerkasiel


Uit de Taakgroep eredienst: kerkasiel

Het kan niemand ontgaan zijn: het kerkasiel dat al vanaf 26 oktober verleend wordt aan de Armeense familie Tamrazyan in de Bethelkapel in Den Haag. Eerder vonden de gezinsleden onderdak in het gebouw van de Gereformeerde Kerk Vrijgemaakt te Katwijk, waar ze lid van zijn.

Het gezin is uit Armenië gevlucht, omdat de vader gevaar loopt. Ze wonen hier inmiddels negen jaar, de oudste studeert, de jongere kinderen gaan naar school. Al wekenlang wordt er een doorlopende kerkdienst gehouden, omdat de politie een kerk niet mag binnenkomen tijdens een viering. Het kerkasiel roept veel reacties op. De wereldpers (CNN en anderen) kijken mee. Scriba René de Reuver en synodevoorzitter Saskia van Meggelen zijn samen met tientallen andere voorgangers voorgegaan en hebben deze kerkdienst gaande gehouden. Er zijn verschillende dilemma’s rond zo’n kerkasiel. Je moet als kerk niet op de stoel van de overheid willen gaan zitten, maar tegelijkertijd kun je je geroepen weten om op te komen voor kwetsbare mensen. Je moet een kerkdienst eigenlijk niet als middel voor een politiek doel willen gebruiken, maar wat is er tegen om met zo’n doorgaande kerkdienst tijd en ruimte te creëren om tot een goede oplossing te komen.

Het is geen politiek drukmiddel, het is een bewogen signaal, letterlijk ingebed in een kerkdienst. Het kerkasiel doet denken aan het kerkasiel aan de Syrische familie Ilyo in onze kerk, ruim 25 jaar geleden. In 2017 kwam de uitgebreide familie terug en haalde herinneringen op aan de zeven maanden dat zij een veilig onderkomen zochten in de kerk. Ik hoorde de voorzitter van de Algemene kerkenraad in Den Haag, Theo Hettema, zeggen: ‘Met kerst komt God kwetsbaar als een kind in ons midden. Nu in vijf personen: vader, moeder en drie kinderen.’

 

Eeuwout Klootwijk

terug