Groene bijbel Groene bijbel

Uit de Taakgroep eredienst: Groene Bijbel

 

Vanuit de diaconie is er het initiatief gekomen om ons aan te sluiten bij de Groene Kerk, een actie opgezet door Kerk in Actie en Tear. Het betekent dat de Protestantse gemeente Oost-Souburg ook verder bezig gaat met thema’s als duurzaamheid, sociale rechtvaardigheid en het vergroenen van de eigen gemeenschap. Als je er de Bijbel op naslaat, dan kom je uiteraard niets tegen over een ecologische crisis. Ja, er was zeker in Bijbelse tijden al veel ellende en sociale ongelijkheid. Ook was er aandacht voor bomen in tijden van oorlog: bij belegering van een stad mag je de boomgaarden niet vernietigen (Deuteronomium 20:19). Maar van opwarming van de aarde of van vervuiling van lucht, water en aarde op grote schaal was nog geen sprake.

Toch is er zeker aandacht bij bijbelschrijvers voor de schepping en de leefomgeving. Als mens maak je deel uit van een groter geheel. In het scheppingsverhaal uit Genesis 1 wordt het licht uit het niets geroepen. Er is aandacht voor aarde en water, boom- en diersoorten. Een variëteit aan leven wordt geschetst en pas als laatste komt de mens opdagen. Als God de mensheid een nieuwe kans geeft in het verhaal van Noach, gaan de dieren twee aan twee mee in de ark. En na de zondvloed sluit God een verbond met Noach en ‘met alle levende wezens die bij jullie zijn’ (Genesis 8:10). De regenboog is het teken dat God omziet naar de hele aarde.

Aan het slot van het verhaal over de profeet Jona, spreekt God over zijn bekommernis met de stad Nineve, haar inwoners, ‘en dan nog al die dieren’ (Jona 4:11). Die laatste zin krijgt zelden de aandacht.

In het aangrijpende verhaal van Job, die aan alle kanten geslagen wordt door het leven en het lot (door de Bijbel gepersonifieerd in de figuur van Satan), laat God aan het eind zien dat Job als mens deel uitmaakt van een groter geheel. Dat maakt het lijden niet minder, en ook niet begrijpelijker. Wel daagt het besef dat God het hele leven op het oog heeft, van de berggeit tot de wilde stier, van het struisvogelvrouwtje tot het paard, en van het nijlpaard tot de krokodil (Job 40 en 41).

En dan heb ik het nog niet eens over de psalmen. Lees Psalm 104 eens, waarin de natuurbeelden over elkaar heen tuimelen.

God heeft onze wereld met groene vingers geschapen, nu is het aan ons om daar met aandacht, zorgvuldigheid en rentmeesterschap mee om te gaan.

 

Eeuwout Klootwijk

terug