Vijftigdagentijd – beklijft de vreugde? Vijftigdagentijd – beklijft de vreugde?
De veertigdagentijd daagde ons uit om het duister onder ogen te komen, in de spiegel te kijken, met vallen en opstaan de weg van de hoop te gaan. Goede Vrijdag als dieptepunt van waar mensen toe in staat zijn. En daarna, vanuit de verbijstering, verwarring en stilte: Licht dat ons aanstoot in de morgen. De steevaste schouder die niet ontbreekt.

Traditioneel krijgt de Vijftigdagentijd in het kerkelijk jaar iets minder aandacht dan de Veertigdagentijd. Toch is het mooi om juist ook deze tijd wel te markeren. In de Veertigdagentijd oefenen we ons in inkeer, bezinning, onthouding. De Vijftigdagentijd nodigt uit om het goede dat er is écht tot ons door te laten dringen en als bodem onder onze voeten te gaan ervaren. Met Pinksteren, het feest van de gave van de Geest, als kroon.

‘Gooi het eens over een andere boeg’ horen we op de tweede zondag na Pasen. Als de schrik om leven dat zomaar afgebroken ons te pakken heeft gekregen, als we moeite hebben om onze ogen te geloven rond het goede dat blijft, hoe bouwen we dan weer een bestaan op? Ieder van ons heeft de Geest nodig in het bestaan om frank en vrij de weg te kunnen gaan waarvan we kunnen zeggen: ‘en zie, het is goed’.

Ds. Karin van den Broeke
 
terug