De weg van de Hoop – met vallen en opstaan De weg van de Hoop – met vallen en opstaan
De Veertigdagentijd is weer begonnen. Een periode van inkeer en bezinning. Wie de Veertigdagentijdkalender van de Protestantse Kerk leest, vindt daarin de uitnodiging om te kijken door de ogen van Jezus.
Voor de Open Haven hebben we ervoor gekozen om het thema nog wat verder te ontwikkelen. Met een prachtige doopdienst zijn we de Veertigdagentijd ingegaan. Bij de doop zien we verbeeld wat we uiteindelijk in de paasnacht ook zullen vieren. Soms gá je in het leven kopje onder. In de kerk vieren we echter dat het laatste woord nooit aan het kwaad is, maar aan God. Liefde is sterk als de dood.

Kijkend door Jezus’ ogen zien we hoe de weg van de hoop zich aftekent, ook al is het soms een behoorlijk ruige weg, met drempels en kuilen. Met vallen en opstaan gaan we deze weg.
De veertigdagentijd is een periode van inkeer en bezinning. In veel gemeenten spreken mensen elkaar ook over ‘vasten’. In Souburg kennen we de sobere maaltijden en hebben we afgesproken om gedurende de hele veertigdagentijd een extra uitgangscollecte te houden voor Libanon (Kerk in Actie). Misschien zijn er ook onder u wel mensen die zichzelf in deze periode een extra oefening opleggen. Geen koffiedrinken, geen alcohol, geen lekkernijen tussen de maaltijden door. Elke dag een aardig berichtje naar iemand die je al langere tijd niet gesproken hebt. Elke dag beginnen met tien minuten stil gebed. Het zijn zomaar wat voorbeelden van hoe u de veertigdagentijd ook persoonlijk nog wat extra invulling kunt geven.

Tijdens de Vierde Zondag van de Veertigdagentijd, zondag Laetare, staat de kleur ‘roze’ centraal: al iets van het licht van Pasen in een tijd waarin we het duister onder ogen komen. We lezen die zondag een wonderverhaal en verkennen hoe de wonderen inderdaad de wereld nog niet uit zijn.
Met Palmzondag beginnen we aan de Stille Week. Palmzondag: een feestelijke zondag voor de kinderen, met palmpasenstokken. Een zondag met een dubbel karakter: de feestelijke intocht én het besef dat een feestelijk onthaal ook kan omslaan naar grove afwijzing.
In de Stille Week is er iedere avond een vesper, voorbereid door de taakgroep eredienst met gemeenteleden. Op Witte Donderdag vieren we het Heilig Avondmaal. Op Goede Vrijdag klinkt het lijdensverhaal. Tijdens de paaswake op de paaszaterdag ervaren we hoe het Licht weer doorbreekt na de diepe duisternis. En op de paasmorgen jubelen we de vreugde uit.
Een intensieve en prachtige tijd in het kerkelijk jaar. Ik hoop dat deze periode voor ieder van ons weer tot wat extra verdieping zal leiden.

Ds. Karin van den Broeke
 
terug