Gemeentebrief Rianne Steenbeek Gemeentebrief Rianne Steenbeek

En toen ging het sneeuwen…
Kleine vlokjes…dikke vlokken. Sneeuw bedekte de daken, tuinen en straten met een witte deken. Op de vroege morgen is het stiller dan ooit, alsof ook de vogels hun adem inhouden. Er heerst een serene rust als ik wakker word. De stilte doet me beseffen dat er een tapijt van sneeuw is neergedaald. Eerder, in januari, werd ik me die serene stilte gewaar terwijl ik wakker werd. Helaas bleef de sneeuw toen maar kort liggen. Februari bracht ons een dikker pak.
Sneeuw, door het absorberen van geluiden brengt het een rust teweeg. Voor velen is het pret, vooral de kinderen genieten ervan, voor ouderen betekent het vaak ongemak. Voor mij is het vooral die stilte in de morgen die mij uitnodigt om, ondanks de kou, op te staan uit mijn warme bed. Staren naar die wondere witte ongerepte wereld waar ik door gegrepen word. Genieten maar………want met het smelten van de sneeuw neemt ook het geluid weer toe. Voor mij was het een lichtpuntje in coronatijd.

We zitten nu in de veertigdagentijd op weg naar Pasen. Bij ons begint de veertigdagentijd aan het eind van de winter en loopt deze tot in het voorjaar. De sneeuwklokjes, krokussen en narcissen staan al te bloeien als een voorbode voor het voorjaar. Levenskracht zichtbaar in de natuur! Wij volgen in deze tijd het verhaal van Jezus, zijn weg door de diepte en de hoogte van zijn leven. Een menselijk én goddelijk verhaal. Een verhaal van een kwetsbare mens die verraden, veroordeeld en ter dood gebracht wordt. Een verhaal over wat mensen elkaar steeds weer aandoen: machtsvertoon, verraad, veroordelen, uitbuiten, onderdrukken, martelen en moord. Het verhaal van Jezus is ook een goddelijk verhaal; het  verhaal van Gods Zoon, die trouw blijft aan de Liefde tot in de dood.
In de veertigdagentijd staan wij stil bij datgene wat ons in de weg staat, wat ons weghoudt van onszelf, van God en van anderen, een tijd van inkeer, bewust worden van wat ertoe doet, en ook ruimte scheppen voor het nieuwe, voor groei en nieuw leven. Dat kan op velerlei gebieden; in de tuin door struiken en bomen te snoeien, in relaties. Kortom, in onze zorg voor mens en natuur.

En terwijl de levenskracht in de natuur zichtbaar wordt en er een nieuwe schepping aanbreekt, vieren we het feest van de verrijzenis van Christus uit de dood. Liefde overwint de dood!
Ik wens u een goede tijd op weg naar Pasen,

Rianne Steenbeek
 

terug