Gemeentebrief ds. Eeuwout Klootwijk Gemeentebrief ds. Eeuwout Klootwijk

Een nieuw seizoen. Een nieuw jaarthema

De startdienst/zondag valt dit jaar vroeg: op zondag 1 september. Het nieuwe jaarthema is: Op levensreis. In het bijgevoegde katern wordt dit verder toegelicht. In de aanloop hiernaartoe hoorde ik al dat dit thema aanspreekt. Omdat het te maken heeft met je eigen leven, dat vaak zijn onvoorspelbare gang gaat. Er is een waaier aan mogelijkheden en activiteiten. Er zijn veel inspirerende ideeën. En toch ligt het daar allemaal niet in. Juist met zo’n thema als levensreis besef je dat je veel van je levensreis niet in handen hebt. Je kunt je op alles voorbereiden en dan loopt je weg toch weer anders. Dat vertellen bijbelse verhalen in variaties en dat kom je ook bij woestijnvaders- en moeders tegen.

In het voetspoor van woestijnvaders- en moeders

In de vakantie heb ik enkele teksten gelezen van woestijnvaders- en moeders. Mensen die zich in de derde en vierde eeuw terugtrokken in de woestijn, in Egypte, Palestina of elders, juist om zichzelf en God te vinden. Ze konden jarenlang op dezelfde plek blijven, en toch reizen in de geest. En dat deden ze! Ze verkenden de diepten van de geest en de krochten van de ziel. Een adembenemende reis. Ze konden soms op één tekst kauwen, de hele dag door zich heen laten gaan. Zoals op deze tekst uit Jeremia (10:23):

‘Ik erken, o HEER, dat het niet aan de mens is zijn weg te bepalen, zijn pad uit te zetten, te kiezen waar hij heen zal gaan’.

Eigenlijk waren die woestijnvaders en – moeders rebelse jongens en meiden. Ze stonden dwars en kritisch op hun tijd. Ze wilden niet meegaan in de ratrace van hun samenleving waarin alles gericht was op meer en beter en sneller. Waar gaat het om in je leven?, vroegen ze zich af. Ze worstelden met de demonen in zichzelf: begeerte, hebzucht, hoogmoed. En ze oefenden zich in een nieuwe levensstijl: niet oordelen, je kwaadheid beheersen, eenvoudig leven, stil zijn en luisteren. Ze oriënteerden zich daarbij op Jezus en volgden hem na. Die aparte woestijntypes beseften dat het op hun levensreis ging om te leren onderscheiden wat waardevol is en wat niet. Dat kun je alleen met een biddende houding leren. Daarom lag ook een ander bijbelwoord op hun lippen en in hun hart:

Maak mij, HEER, met uw wegen vertrouwd, leer mij uw paden te gaan (Psalm 25:4)

Dat klinkt wellicht vroom, maar wat is er mis met vroom? In het woord vroom zit een oude Nederlandse betekenis verborgen: vroom betekent oorspronkelijk dapper. Het is moedig om andere wegen te gaan. Ik vermoed dat er toch nog heel wat mensen tegenwoordig zijn die een woestijnmentaliteit hebben. Mensen die niet willen meegaan in een eindeloze consumptiedrift, mensen met zorg voor milieu en natuur, mensen die tijd en ruimte voor anderen inruimen en hun eigen ego niet op de voorgrond zetten, mensen die kunnen luisteren, die weet hebben van diepere lagen in de ziel. In onze gemeente hebben we al verschillende keren woestijnsoep in de veertigdagentijd kunnen eten. Zo de maaltijd delend (wat we ook doen bij de maaltijd van de Heer) maken we ons meer vertrouwd met een woestijnmentaliteit: onderzoekend, onderscheidend, tegendraads, biddend, eenvoudig, niet oordelend, bereid om (geestelijk) op weg te gaan. In navolging van Jezus.

 

Startdienst: stokje doorgeven of blijven dragen
Zo heb ik het onderdeel in de startdienst maar genoemd dat gaat over het noemen van de ambtdragers die (tijdelijk) halt houden in hun ambtswerk en ambtsdragers die hun reistermijn verlengen. Er worden geen nieuwe ambtsdragers bevestigd (wel komt er een nieuwe contactpersoon), eenvoudigweg omdat ze niet gevonden zijn.

Wie laat zich vinden?
Het mooie is dat er veel mensen zijn die hun schouders onder het gemeentewerk blijven zetten, het zijn wel vaak dezelfde mensen. Ik sta vaak versteld wat de vele vrijwilligers in onze gemeente doen met hun handen en voeten, met grote inzet, belangeloos, met passie. Tegelijkertijd besef ik (en met mij de collega’s en de kerkenraad), dat je zuinig moet zijn op mensen. Het kan en mag niet zo zijn, dat je opgebrand raakt, dat gebeurt al veel te veel in de samenleving. Het gaat erom het juiste midden te vinden, zoals de woestijnvaders en – moeders in de vierde eeuw al wisten. Daarom een oproep: wanneer de vraag aan je gesteld wordt om jouw steentje op jouw manier bij te dragen, als ambtsdrager, contactpersoon of anderszins, overweeg dat dan in je hart. Ga mee op reis met deze gemeente. Het kan je eigen levensreis verrijken en verdiepen.

Eeuwout Klootwijk

terug