Gemeentebrief ds. Eeuwout Klootwijk Gemeentebrief ds. Eeuwout Klootwijk

Op weg naar Pasen: Vespers op woensdagavonden

In de veertigdagentijd is er iedere woensdagavond om 19.00 uur een vesper. In voorgaande jaren waren er vespers in de Stille Week, nu is er voor gekozen om iedere week op weg naar Pasen een kort moment van bezinning en verstilling te hebben in een onzekere tijd. Een tijd die nog steeds in het teken staat van het coronavirus en de grote gevolgen ervan. Maar ook een tijd waarin zoveel andere grote wereldproblemen zich met kracht aandienen: de klimaatcrisis, de vluchtelingencrisis… Waar moet je het zoeken? Hoe houd je je staande? Hoe houd je het uit? In deze veertigdagentijd zoeken we voedsel voor ons wankele leven, balsem voor onze gewonde ziel en voor onze gewonde aarde, inspiratie om nieuwe wegen te gaan.

We staan stil bij de bevrijding van het volk Israël uit Egypte. En in de liederen zingen we over Jezus’  gang naar Jeruzalem.

Iedere vesper heeft een thema. De eerste twee vespers in februari hadden het thema ‘Openstaan voor het onverwachte’ en ‘Kwetsbaar als een vogel’. Andere thema’s zijn: ‘Je verzoend weten’ (3 maart); ‘De Geest zal in je spreken’ (10 maart); ‘Vrije mensen worden’ (17 maart); ‘Eerst onze eigen wonden verzorgen’ (24 maart) en ‘Staan onder het kruis’ (zondag 28 maart). 

Telkens zijn er voorgangers uit onze gemeente die elkaar afwissen: Rianne Steenbeek, Stefan Francke, Ank Muller, Heleen Gideonse, ikzelf, Ineke Wijkhuijs en Jan Hoftijzer.

In elke vesper worden korte teksten gelezen van Henri Nouwen (1903-1997), priester en geestelijk leidsman die voor velen van betekenis is geweest voor de zoektocht in hun eigen leven. Het zijn van die kleine parels, die je tot nadenken stemmen, tek sten die je kunnen bemoedigen.

En ook zijn er korte inzichten van de vorig jaar overleden rabbijn Jonathan Sacks. Deze orthodoxe rabbijn wordt wereldwijd gezien als een groot spiritueel leider. Telkens worden zijn teksten gelezen bij afbeeldingen van de Joodse schilder Marc Chagall

Zoals op zondag 28 maart, 19.00 uur, bij een afbeelding van Marc Chagall (1887-1985), getiteld ‘De witte kruisiging’ uit 1938. Een joodse Jezus hangt aan het kruis. Voor Chagall is dat een verbeelding van het lijden van het Joodse volk. Dat lijden wordt aan alle kanten in beeld gebracht. Het is te veel om op te noemen. Je ziet de brandende huizen van zijn geboorteplaats Vitebsk in Wit-Rusland. Brandende synagogen waar nazi’s huishouden. Joden die torarollen in veiligheid proberen te brengen. En de aartsvaders en -moeders slaan wenend de handen ineen bovenin het schilderij. Op het kruis valt een baan licht vanuit de hemel. God ziet en hoort de verdrukking van zijn volk. Onderaan de voeten van de gekruisigde staat een menora, met brandende kaarsen.

Jonathan Sacks schrijft: ‘God wil dat we menselijk zijn, niet goddelijk. Hij verlangt naar ons protest tegen het kwaad, onze passie voor gerechtigheid, onze weigering om ons te verzoenen met een wereld waarin onschuldige mensen lijden en slechte mensen het voor het zeggen hebben. God wil niet dat we het lijden van onschuldigen begrijpen, maar dat we vechten voor een wereld waarin de onschuldigen niet langer lijden. Daaraan wijdde Mozes zijn leven. Kunnen wij, als zijn leerlingen, iets anders doen?’

In de vespers worden we stil en zoeken we naar God, bidden om zijn aanwezigheid in onze wereld, in onze levens, in onze ziel.

Eeuwout Klootwijk
 

terug