Gemeentebrief rev. Ank Muller Gemeentebrief rev. Ank Muller

Tijd om uit te rusten

Zo, de oogst is binnen. Augustus is de ‘oogstmaand’. In de ‘herfstmaand’ september gaat de oogst natuurlijk nog volop door. Maar nu zijn we in de ‘wijnmaand’ oktober beland. Hoewel ik vermoed dat de oorspronkelijke betekenis is dat er nu hard gewerkt moet worden om de fruitoogst in wijn om te zetten, denk ik liever aan een goed glas wijn bij de ‘open haard’ (lees: CV) die we nu weer opstoken. Lekker in de luie stoel, beentjes omhoog, boekje erbij, glaasje wijn…

In mijn keuken is de wintervoorraad opgeslagen: een streng knoflook uit eigen tuin bungelt aan het raamkozijn, een doos geraapte uien staat eronder. Vele potten zelfgemaakte pruimenjam staan in de kast samen met een zak hazelnoten van de grote hazelaar aan de President Rooseveltlaan en walnoten van de boom voor mijn huis. Veel is het niet voor vier personen. In prehistorische tijden zou mijn gezin binnen twee weken verhongeren. Maar gelukkig hebben we tegenwoordig Jumbo en Lidl en enkele boerderijwinkels die naast de eigen oogst ook bananen en sinaasappels verkopen.

En natuurlijk het voedselkastje aan het hek van onze kerk. Wat een leuk, positief initiatief van de diaconie! Want wie heeft niet regelmatig teveel van hetzelfde, zeker wanneer je zoals ik wat voedsel verbouwt of ‘in het wild’ verzamelt? In juli brak een tak van mijn pruimenboom af onder het gewicht van de eigen vruchten. Hoeveel pruimen en pruimenjam kan een mens eten? In het voorjaar (en niet alleen met Pasen) eten we ons suf aan de eieren van onze kippen. En laatst ging de buurman-boer uien oogsten waarbij er meer dan genoeg overbleef voor wie de moeite nam om te gaan rapen.

Wat is het dan leuk om een deel van de oogst te kunnen ruilen via het voedselkastje: een pot pruimenjam voor een grote komkommer en een zak uien voor een pot tikka-massala saus. Het is goed tegen de verspilling van voedsel en een welkome aanvulling voor mensen die moeilijk kunnen rondkomen. Maar ook gewoon leuk om met anderen te kunnen delen van je overvloed en je te laten verrassen door het aanbod. Ik kan het iedereen aanraden.

 

Nu de dagen korter en kouder worden trekt de hele natuur zich een beetje terug. De eekhoorns hebben hun voorraadholletjes gevuld. De eenden hebben een lekkere vetlaag opgebouwd. Mijn kippen gaan nog even in de rui. De bomen laten hun blaadjes vallen. En dan is het tijd om eens goed en lang uit te rusten. Met veel slapen kom je de winter wel door.

Wij mensen doen dat anders. Juist aan het eind van het jaar worden we hyperactief: Halloween/St. Maarten, Sinterklaas, Kerst, nog even een grote eindejaarsactie om de verkoopcijfers op te krikken en dan Oud- en Nieuw. Pas in januari valt alles stil en dat maakt veel mensen eerder depressief dan gelukkig. Wij willen altijd maar doorgaan. We nemen geen tijd voor een winterslaap. Het feest mag nooit stoppen want dan vallen we in een gat. We zien op tegen de grijze, donkere dagen. Wat moet je doen als het buiten regent en de winkels zijn dicht? Want je moet toch iets DOEN?

Ach, waarom eigenlijk? Waarom zou je iets moeten doen? De oogst is binnen. Het is tijd voor een glas wijn en een goed boek. Ik leg de warme truien klaar en haal de pantoffels uit de kast. Misschien moet ik ook maar eens zo’n rare onesie kopen bij gebrek aan wintervacht. Nog even de CV ontluchten. De winterdekbedden komen tevoorschijn. Net als de natuur bereiden we ons voor op wat komen gaat.

Lang leve de grijze dagen! Lekker thuis op de bank hangen: pyjamadag. Helemaal niets doen. Misschien een beetje lezen, dromen en peinzen over leven, liefde en dood en alles wat er echt toe doet. En vooral veel slapen. Als de kinderen een béétje willen meewerken ga ik dit jaar in winterslaap…

pastor Ank Muller

terug